Müslüman, çok kıymetlidir Edirne evliyâsından “Kabûlî Mustafa Efendi”, bir gün bazı sevdiklerine; - Müslüman, çok kıymetli insan demektir, buyurdu. Çünkü îman çarşıda satılmaz. Babadan miras da kalmaz. Sordular: - Ya nasıl ele geçer efendim? - Bu iş nasib işidir kardeşlerim, akıl ermez. Nasibi yoksa, Peygamberi de görse Müslüman olamaz. - Hikmeti ne acaba? - Çünkü onları, ALLAHü teâlâ kendisi seçiyor. - Kendisi mi seçiyor? dediler. - Evet. Sevdiği ve seçtiği insana veriyor bu “Îman” nîmetini. Ve onu kendine dost ediniyor. Şöyle devam etti: - Müslüman, mademki Cenab-ı Hakkın sevdiği ve dost edindiği insandır. O halde ona göre davranın Müslümanlara. Ve ilave etti: - En azından üzmeyin onları.
> Sıkıntı, nîmettir Sohbetin devamında; - Müslümanın eline diken batsa, mutlaka bir günahı sebebiyledir, buyurdu. Ancak bu, bir nîmettir onun için. Şaşırdılar. - Nîmet mi efendim? - Evet. Çünkü o günahın cezasını dünyada çekmiş olur. Âhirete kalmaz. Bu da, onun için en büyük nîmettir. - Âhirete kalsaydı? dediler. - O zaman felâket olurdu. - Neden? - Çünkü bu dünyanın bütün acılarının toplamı, can verme acısı yanında hiç kalır. Ve ekledi: - Can verme acısı, kabir azâbı yanında, kabir azâbı da, Cehennem azâbı yanında hiç kalır.
> En son nasihati Sohbetin sonunda; - İmâm-ı Gazâlî hazretlerinin en son nasihatini biliyor musunuz? diye sordu onlara. - Bilmiyoruz, dediler. Buyurdu ki: - Talebeleri, bunu kendisine sormuşlar. Cevabında; “İhlâs, ihlâs, ihlâs” buyurmuş. Sordular: - Ne demek istemiş acaba? - Yâni ALLAH için yapılmayan hiçbir iyiliğin âhirette faydası olmaz demek istemiş.
