Aşk Ve Delilik (çok güzel) | Kategori:Normal Hikayeler Yazılma: 24.11.2007 | Okunma: 319 | Yorumlanma: 0 Bir
gün Delilik yakin dostlarını kahve içmek üzere evine davet etmiş.Herkes
gelmiş. Kahveler içildikten sonra Delilik dostlarına saklambaç oynamayı
önermiş.
-Saklambaç mı? O da nedir? diye sormuş Merak.
-Saklambaç
bir oyundur. Sizler saklanırken ben yüze kadar sayacağım.Saymayi
bitirdiğimde ilk bulacağım kişi benden sonraki ebe olacaktır.
Korku ve Tembellik dışındakiler Delilik'in önerisini derhal kabul etmişler.
-1..., 2..., 3... diye yüksek sesle saymaya başlamış Delilik.
Acelecilik, ilk bulduğu yere kendini atıvermiş.
Utangaçlık, her zamanki alışkanlığıyla bir ağacın gölgesine ilişmiş.
Neşe, bahçenin orta yerine doğru yönelmiş. Hüzün, saklanacak yer bulamadığından ağlamaya koyulmuş.
Kıskançlık, Basari'nin peşinden giderek yanıbaşındaki bir kayanın ardına sığınmış.
-YÜZ ! diye haykırmış Delilik, Saklanmayan ebedir, aramaya başlıyorum....
İlk sobelenen Merak olmuş. Birinci kurbanın kim olacağını o kadar merak ediyormuş ki, saklanmayı ihmal etmiş.
Bahçe
duvarına baktığında, Delilik Kararsızlık'i fark etmiş;üzerine tünemiş
olduğu duvarın hangi tarafına saklanacağını düşünmekle meşgulmüş. Ve
hemen ardından Neşe'yi, Hüzün'ü, Utangaçlık'ı sobelemiş.Herkes yeniden
bir araya geldiğinde Merak sormuş: -Aşk nerede? Hiç Aşk'ı gören oldu mu?
Delilik, Aşk'ı aramaya koyulmuş. Dağlara cıkmış, nehirlerin yataklarına bakmış, ama Aşk'ı hiç bir yerde bulamamış.
Çaresiz arayışını sürdüren Delilik, bir gül ağacı ile karsılaşmış.Eline geçirdiği bir çalıyla ağacın dallarını, yapraklarını yoklamış.Aniden tiz bir çığlıkla irkilmiş.
Acıyla bağıran Aşk, diken batan gözünü tutuyormuş.
Delilik
ne yapacağını bilememiş. Özür dilemiş, yalvarmış yakarmış Aşk'a
kendisini affetmesi için. O kadar üzülmüş ki, bir daha hayat boyu
yanından ayrılmayacağını bile vaat etmiş. Acısı biraz dinen Aşk sonunda
özürleri kabul etmiş.
O GÜNDEN BERİ AŞKIN GÖZÜ KÖRMÜŞ. ..VE DELİLİK HEP AŞKIN YANI BAŞINDA OLMUŞ....
